Obecne realia rynkowe nie są przyjazne ani młodym matkom, ani pracodawcom. W trakcie wykorzystywanego przez kobiety urlopu macierzyńskiego czy wychowawczego zazwyczaj urywa się kontakt z miejscem pracy. W konsekwencji prowadzi to do nie uwzględniania udziału kobiety w organizowanych przez zakłady pracy szkoleniach, dezaktualizacji posiadanej przez nią wiedzy i umiejętności, a następnie postrzegania jej jako mniej atrakcyjnego pracownika ze względu na ograniczoną dyspozycyjność. Zbyt duża przerwa w życiu zawodowym powoduje ujemne skutki natury psychologicznej, tj. obniżenie poczucia własnej wartości oraz brak wiary we własne siły i możliwości. Stan ten może się pogłębiać wskutek odizolowania kobiety przebywającej na urlopie macierzyńskich lub wychowawczym od życia społecznego.

Pracodawcy muszą sobie radzić ze skutkami tymczasowej dezorganizacji pracy oraz wprowadzać przejściowe rozwiązania obowiązujące do chwili powrotu kobiety z urlopu macierzyńskiego/wychowawczego. Firmy, ze względu na koszty, nie mogą sobie pozwolić na testowanie innowacyjnych rozwiązań, zapełniających lukę kadrową w związku z wykorzystywaniem przez pracowniczkę urlopu. Z drugiej strony brak pozytywnych praktyk funkcjonujących w tym zakresie w Polsce uniemożliwia skorzystanie z gotowych i sprawdzonych rozwiązań, które mogłyby być wdrażane w daną strukturę organizacyjną. Niedobór propozycji umożliwiających harmonijne łączenie życia zawodowego z macierzyństwem prowadzić może w konsekwencji do pomijania kompetencji oraz umiejętności danej kobiety w działaniach składających się na rozwój firmy.

2/4